Salam.
HAI !
Maaf sebab saya telah menduakan laptop saya dengan iPod tersayang. Bila tengok balik post lepas, MAK AIH DH SEBULAN DAH AKU TAK MENULIH!
Pernah tak sebelum kau tidur, kau terfikir sesuatu camni "Eh, tadi aku mengumpat dia la. Nasib baik aku hidup lagi. Kalau aku mati, tobat dengan Allah pun Dia tak terima."
Dah tu bila pulak kau nak mintak maaf dengan dia? Memang tak la kan. Tunggu Raya, macam biasa.
Takpun bila satu hari kau tertinggal Subuh, kau rasa macam langit bakal jatuh atas dada kau, himpit kau satu hari takpun matahari tiba-tiba jadi spotlight. Dia suluh kau sorang je haritu. Biar kau rasa sikit panas nya matahari yang tak boleh dicompare dengan api neraka tu.
Ke kau rasa rileks gila? "Eh, terlambat bangun pula. Ah takpe, tetido kan. Tak dosa."
Kalau itu yang kita rasa, kita ada masalah besar. Sangat besar.
Akak A cakap dengan gaya yang dimanipulasi oleh Ming la kan :
"UMOQ TOA MCM KITA NI PATUTNYA TAKYAH DOK RISAU DAH LA PASAI SMAYANG LAMBAT NI. BANYAK LG MASALAH NAK RISAU. SOLAT AWAL TU BASIC LA WEY. PATUTNYA HANG PATUT PIKIAQ SENDIRI LA.."
Bila bernasihat zaman sekarang ni, kalau kasi gaya lemah lembut orang takmau dengar kan. HE HE. Dan paling pantang kalau ada perkataan jangan. Aku pun macam tu. Kalau orang kata "jangan lompat, bahaya." Bukan setakat lompat, aku pergi terjun gaung terus! Ok tipu.
Baru-baru ni Allah kurniakan sorang kawan yang Alhamdulillah, banyak buat saya terfikir pasal betapa tak bagusnya saya sebagai seorang maknusia yang selama ni perasan bagus. Mari saya kongsi sikit. Sikit je la. Sebab saya pun baru belajar sikit kan :P
Pertama : Saya dah dua puluh satu.
Kalau ikut zaman tok saya dulu, masa dia umur 21, mak saya dah 3 tahun.
So what? Itu zaman tok hang. Hang tu hidup zaman sekarang, realistik sikit beb!
Saya cuma nak cakap, semua perangai kita masa umur sekarang ni, akan terbawa-bawa sampai tua. Kalau baik, InsyaAllah baiklah kita. Kalau tak, hmmmm fikirlah sendiri.
Masa saya tengah menggedik-gedik dengan Akak B, saya cakap "k tak nampak jalan pun tiba-tiba nak ada boifren ke, nak kawen ke. dahla k tak reti suka kawan sendiri. Tak suka ikut cakap lelaki pulak tu. Takkan nak kawen dengan orang yg boleh gado hari-hari? Mana nak cari lelaki matang, yg boleh buat k ikut cakap dia? takdak! Uhhh, best kan kalau tiba2 mak call ckp ada rombongan meminang mcm dalam cerita Indon tu. Senang, tayah kapel tayah apa." (ayat cam budak dajah 3 ye dok. ah pedulikan!)
Akak B tanya balik : "Awak dah ready ke? Akak tanya, awak dah ready nak kawen?"
Ming : "Ha??? Errrr, menakutkannya soalan tu."
Akak B jawab, "sebab tu awak tak jumpa lagi. Awak doa je la. Cuba awak fikir, kalau awak cakap awak taknak bercinta, awak nak kawen terus. Takkan Allah nak biar awak kapel dan buat maksiat? Mesti dia akan tunjuk jalan."
OKAYS.
Jadi saya sekarang ni, ialah saya yang bakal jadi mak suatu hari nanti. Dah nampak rupa mak tak? Tak kan? Itu maksudnya saya belum ready la. Dan banyak lagi kena improve.
Dan tolong la jangan kata aku ni memilih. Memang kena memilih. Saya bukan nak cari boyfriend ke, teman bersuka ria yang aku boleh 'bbm' 24/7.
Aku nak cari laki yang boleh jadi bapak.
Sekarang? Chill chill dulu. Taknak gatal-gatal please. Taknak dikaitkan dengan mana-mana lelaki. Handphone senyap aku dah tak kisah la. Kita kawan-kawan dulu, dengan cara baik-baik. Blaja kasi habis dulu. Betulkan apa yang tak betul sebagai seorang individu dulu, yang boleh tunjuk contoh yang baik kepada, errr kepada mereka. Enjoy hidup membujang kejap. Ok?
Harap-harap saya dah explain dengan clear :)
*phewwww, dewasa nyaaaa entri ni. blergh. secara jujur aku rasa aku tujuh belas tahun lagi. garghhh!
No comments:
Post a Comment
hai!~